Bel ons: 055 303 22 57 of stuur een email: secretariaat@ppcnpc.nl

Maatschap P&P Consult Maatschap P&P Consult

Integratie en groei

Integratie:

Integreren is een universeel proces in handelen en in denken, waarbij tendensen in de werkelijkheid, en theorieën over deze werkelijkheid, die eerst onverzoenbaar lijken, mettertijd zodanig gereorganiseerd / geherformuleerd worden, dat ze bij samenbundeling elkaar komen verrijken, zonder dat er iets van de oorspronkelijke waarden en inbreng verloren gaat.

Aldus ontstaat een enorme toename van doeltreffendheid en plausibiliteit, die ontbreekt bij de meer populaire conflictoplossingsmethodes zoals keuze, (met breuk, agressie en revolutie) en compromis, (het proberen realiseren van delen van het ene alternatief ten koste van delen het andere). Integreren vermijdt zodoende tijd- en energieverlies, inefficiëntie, nutteloos lijden en slachtoffers. Integratie wordt daarom beschouwd als de hoogste vorm van denken en samenwerken.

De belangrijkste toepassingen van het Integratie-principe zijn:

  1. het bijeenbrengen van kennis die anders vaak verloren gaat,
  2. het verschaffen van een wetenschappelijke basis aan die kennis (vooral die wetenschappen die nog geen gebruik kunnen maken van de exact-wetenschappelijke methode),
  3. menselijke communicatie (van persoonlijke relaties tot bedrijven en alle andere samenwerkingsverbanden),
  4. samenwerkingsorganisatie (van groepsdynamica tot politiek),
  5. het ontwikkelen van doeltreffender psychotherapieën,
  6. het beter structureren van het internet, dat thans ondanks de snelle zoekrobotten massa's gegevens onvindbaar laat,
  7. het stimuleren van creativiteit via intuïtieve integratie zoals in kunsten, architectuur en productontwikkeling.

Deze denkmethode, die in de oudheid gebruikelijk was maar sinds de Renaissance en de moderne tijden door de euforie van de zgn. natuurwetenschappelijke methode, ten onrechte vergeten geraakte, werd weer uitdrukkelijk beschreven vanaf Hegel, en wordt sinds de postmoderne tijd gebruikt door leidinggevende denkers als Whitehead, Freud, Teilhard, Jung, Maslow, Julian Huxley, Capra, Wilber en Apostel. Of, om het in recentere termen te formuleren: Evidence Based research en Kwalitatieve research waar kwantitatieve niet lukt: Brown, Whitley. Een andere manier waarop integratie doordringt in de moderne communicatiewetenschappen is het begrip Consensus.

Het belangrijkste probleem bij integratie is dat je deze methode niet zomaar spontaan en amateuristisch kan gaan toepassen, maar dat er minimaal enkele vaardigheden worden vereist, en ook enkele attitudes en persoonlijkheidskenmerken zoals zelfdiscipline en een maximaal verantwoordelijkheidsgevoel. Zij die ter wille van hun weerstand tegenover dit leer- en groeiproces verkiezen om verder niet-integratief te werken, opteren tegelijkertijd voor het voortbestaan van een systeem met tijd- en energieverlies, lage efficiëntie, nutteloos lijden en slachtoffers.

Wat betekent integratie

Integratie als wetenschap

Wat is integratief behandelen

Wat is integratieve psychotherapie

Groeien

Elk mens maakt in zijn leven groei door. De een wat meer of minder, of juist eerder of later dan de ander. We hebben daar termen voor, zoals volwassen worden, al is de betekenis daarvan in de loop van de tijd nogal verengd.

Groeien gaat niet zonder pijn. Voor niemand. De sleutel tot groei ligt in ons bewustzijn, onze kennis van onszelf in relatie tot onze omgeving. En voordat we weten hoe we die sleutel moeten hanteren, zijn we wel een paar jaar verder. Groeien is o. m. het vermogen om elk van je vaardigheden gemakkelijk te ontwikkelen en te verbeteren. Zonder groeivermogen komen ze veel moeilijker tot stand en/ of duren ze niet lang.

Ik geloof dat het van meer realiteitszin, en eerbied voor mijn cliënten getuigt, om niet te bepalen welke concrete kwaliteiten ik voor hen belangrijk vind, maar hen eerder een middel aan te reiken om dit zelf te bepalen en te gaan groeien waar en hoe zij dat zelf belangrijk vinden. Er zijn vele cursussen, boeken en trainingen die waardevolle concrete gedragingen en denkpatronen trachten bij te brengen. Hoe doeltreffender ze zijn, hoe onethischer ik die echter ook ergens beschouw, omdat ze hun cursisten niet zelf laten kiezen waarnaartoe zij willen groeien.

De techniek van het groeien is echter universeel: welke persoonlijke stijl je ook wilt ontwikkelen, van conservatief tot alternatief, van materialistisch tot spiritueel, van vrouwelijk tot mannelijk, één ding is zeker: het onderliggende groeivermogen is steeds hetzelfde. Zoals de pianospeltechniek voor iedereen dezelfde is, of je nu jazz of klassiek wilt spelen. Met deze training kan je dus, bij wijze van spreken, zowel een goede gangster als een goede missionaris worden. Afhankelijk van de waarden die je hanteert, en van de omgeving waarin je succesvol wilt functioneren.

Is groeien een aparte vaardigheid? Nee, groeien is geen aparte techniek die apart kan aangeleerd worden. Groeien is iets dat automatisch optreedt als een zeker aantal voorwaarden vervuld zijn. Zo kan je ook een plant niet doen groeien, maar haar groei treedt automatisch en voorspelbaar op als je een zeker aantal voorwaarden vervult zoals: genoeg water geven, genoeg licht, aangepaste warmte, potgrond die van tijd tot tijd verrijkt wordt, enz. Maar het groeien zelf, daar hoef je je verder nooit om te bekommeren. Ju kunt dus niet leren groeien. Je kunt voorwaarden leren vervullen waardoor groei vanzelf tot stand komt.

De drie minst fundamentele, maar toch nog zeer diepe factoren zijn: goede ideeën en inzichten krijgen over hoe we in bepaalde situaties beter zouden kunnen functioneren; deze goede ideeën kunnen omzetten in realistische plannen waar we soms in één stap, maar meestal toch maar progressief kunnen naartoe gaan, en in staat zijn z’n voornemens, de voorgenomen stappen en nieuwe gedragingen, effectief in nieuw gedrag om te zetten (en dit vol te houden). Deze drie fundamentele kenmerken van het groeiproces berusten op twee diepere:

  1. constructief denken, d.w.z. altijd en overal, maar vooral bij mislukking, frustratie, ontgoocheling en depressie, in staat zijn de ervaringen te analyseren in constructieve zin, d.w.z. dat we de sluimerende mogelijkheden, zowel in de situatie als in onszelf, ontdekken.
  2. rolsoepelheid. Dit is een moeilijk en weinig populair begrip in onze cultuur. Het is de eigenschap die ons toestaat om iets nieuws te gaan doen, iets dat we dat nog nooit gedaan hebben. De meeste mensen hebben een zeer grote weerstand tegen nieuw gedrag, vooral in een groep maar ook tegen personen en situaties die hen daartoe schijnen aan te zetten. We zijn allemaal, psychisch gesproken, een beetje stroef, hoewel we daar, als we er vóór staan, uiteraard schitterende excuses voor vinden: het hoeft niet, we willen ons niet belachelijk maken, we zijn liever spontaan, het is te riskant, maar in feite durven we het niet. We zouden in feite, steeds en overal, in staat moeten zijn om te doen wat we beslissen, ook al is dat een totaal nieuwsoortig gedrag. Als we iets niet doen, dan moet dat zijn omdat we vinden dat het in ons voordeel zou zijn dat we hier en nu iets anders doen, maar niet omdat we het nieuwe gedrag niet aandurven. Deze persoonlijkheidskwaliteit kan apart getraind worden. Deze twee diepe vaardigheden berusten op een nog fundamentelere, namelijk het fundamenteel zelfvertrouwen, d.w.z. de overtuiging dat we, als we lang genoeg volhouden en genoeg lessen trekken uit onze mislukkingen (die onvermijdelijk zijn, vooral als we groeien), we dan elke vaardigheid die ons interesseert voldoende kunnen aanleren om er ons doel op dat gebied mee te bereiken.
  • Levensvragen
    Waarom leef ik? wie of wat is God? Waarom zijn wij hier op aarde? Wat is het doel? Hoe kan ik met mensen om mij heen goede relaties beleven?
    Dit zijn vragen die voor veel mensen actueel en dwingend zijn. Vragen die inhaken op ons wezen, op ons zijn.
    Voor mensen die deze vragen stellen bieden wij therapeutische hulp. Gebaseerd op het principe van de Integratieve psychologie. Hierin wordt centraal gesteld de autonome behoefte van de mens om te komen tot groei. Hierbij uitgaande van het fenomeen dat de weg belangrijker is dan het bereiken van het doel.
  • Zelfvertrouwen
    De rol van zelfvertrouwen is immens groot. Daarnaast is ook zelfbeeld of zelfrespect van doorslag gevende betekenis in ons leven. Het zijn in feite de meest bepalende factoren in ons leven.
    Zelfvertrouwen en zelfrespect samen vormen ons gevoel van eigenwaarde. Op dit gevoel, deze stemming en ervaring is veel van ons psychisch en lichamelijk welzijn terug te voeren.
    Het is een van de pijlers van ons geluk. De manier waarop wij naar ons zelf kijken doet zich ieder uur van de dag gelden in ons leven. Het is dus belangrijk om vertrouwen in jezelf hebben. Heb je dat niet, dan zit er ergens iets niet goed. Hoe een gebrek aan zelfvertrouwen ontstaat is niet moeilijk te begrijpen.
    Als iemand het niet met je eens is, of kritiek op je levert, krijg je een vervelend gevoel van binnen. Dit komt doordat je zelfvertrouwen wordt aangetast. In feite komt het dus door toedoen van de ander. Hoe vaker je zoiets ervaart, des te sterker dit wordt.
    Op den duur kan dit je vertrouwen in jezelf doen afnemen. Voel je erkenning of heb je prettige aandacht, dan ga je je prettiger voelen. Dit komt doordat je zelfvertrouwen stijgt. Dat je een gebrek aan zelfvertrouwen hebt komt dus in feite door anderen. De invloed komt van buitenaf en jij verwerkt dit op een bepaalde manier. Hoe groter de invloeden, des te groter de innerlijke onzekerheid. De eerste inwerkingen zijn meestal al heel vroeg begonnen. Het is niet prettig om te horen, maar in feite komt het door je ouders.
    Ook als een kind te veel kritiek krijgt of onvoldoende serieus genomen wordt dan zal het kind op den duur wel aan zichzelf gaan twijfelen. Dit is een natuurwet. Ieder kind is onzeker te maken maar ook ieder kind kan men met zelfvertrouwen laten opgroeien. Het ligt helemaal aan de benadering. Op den duur gaat men namelijk geloof hechten aan de met te weinig waardering hebbende omgang. Iedereen die te lang met te weinig respect behandeld wordt, gaat aan zichzelf twijfelen Een gebrek aan zelfvertrouwen is te herstellen. Dit geldt voor iedereen. Net zoals een gebrek aan zelfvertrouwen heeft kunnen ontstaan, zo is het ook weg te werken.
    Vertrouwen in jezelf is te herstellen door weer in jezelf te gaan geloven. Ook hier geldt, het klinkt makkelijk, maar dat is het niet.

Een gebrek aan zelfvertrouwen kan zich uiteraard ook vanuit andere oorzaken dan de hierboven genoemde ontwikkelen en dan zijn die oorzaken weg te nemen.