Bel ons: 055 303 22 57 of stuur een email: secretariaat@ppcnpc.nl

Maatschap P&P Consult Maatschap P&P Consult

Parels

Een patiente verwoorde haar angsten en haar verdriet als volgt (de bijhorende muziek is uit de Mattauspassion van Bach, Erbarme zich, mein Gott):

Nicole verhaal:

Het verhaal speelt zich af in Rio de Janeiro, waar illegale handel in exotische dieren nog veelvuldig voorkomt. een Spix' ara die niet kan vliegen, is een slachtoffer van deze handel.

hij wil graag terug naar de wildernis. En probeert te ontsnappen. Dat lukt alleen wordt hij weer gevangen genomen

moment uit van de gevangenzetting:

ach arme ik, ik zal nooit meer mijn mooie wijde vleugels kunnen uitslaan.

Ach arme ik zou nooit meer de heerlijke wind in mijn veren voelen.

Ach arme ik wordt straks aan mijn lot overgelaten.

Ach arme ik moet straks kunstjes doen voor rijke mensen.

Ach arme ik zit altijd achter deze tralies.

Ach arme ik straks vergeten ze me te voeren.

Ach arme ik zal ik ooit nog buiten komen.

Ach arme ik zal altijd alleen blijven en nooit een vrouwtje vinden.

Ach arme ik zal nooit een gezin kunnen stichten.

Ach arme ik ben alleen.

Ach arme ik als ik straks dood ben wordt ik opgezet en krijg ik knopen als ogen. Ach arme ik was maar vrij.

Ach arme ik kan ik nog ontsnappen aan dit lot?

Ik zal je missen mijn blije vrije vriend.

Een patiente schrijft:

‘Na een onbeschrijfbaar en soms onrealistische levensloop sloeg de totale uitputting vorig jaar zomer toe..

Als alleenstaande moeder van 4 fantastische zoons raakte mijn moed, levenslust, verantwoordelijkheidsgevoel en uitbundige energie op….

Ik kon niet meer, ik wou niet meer, genoeg was genoeg, alles overwogen en wel gepland een ieder in veilige handen zou ik zoeken naar mijn eeuwige rust…

Was het niet dat door oplettende ogen, liefde van vrienden om mij heen ik geen moment alleen meer mocht zijn..

Met mijn laatste beetje kracht hulp aanvaard, en dankzij een geweldig team van deskundige hulpverleners die nu nog om mij heen staan ben ik op weg, op de been, op reis…..

Heel graag wil ik delen, en luister wel ik ben er nog niet maar in hele goede handen een gedicht vanuit mijn diepste, het diepste van mijn zijn, een moment opname van waar ik nu ben op mijn reis….’


HALLO DAAR LIEF

Hallo daar lief klein meisje, lief klein meisje diep in mij…

Het wordt tijd weer te gaan spelen, de ergste narigheid is voorbij…

Je hebt gekeken door het raampje, nu dat stapje naar de deur.

Doe het maar een stukje open voel de vrijheid, ruik de geur…

Ga mee dansen in de blaadjes, samen herbouwen wij ons luchtkasteel.

Vol fantasieën, vol dromen, vol inspiratie, gevuld met plezier en liefde reuze veel.

Hallo daar lief klein meisje, lief klein meisje deel van mij…

Nog een paar stapjes, een paar stapjes dichterbij…

Geschreven, gedacht, en gedeeld 6 november 2014


Een patiente maakte een kunstwerk waar ze zelf van schrok maar erg trots op was:

november 2014


Een patiënt had wel een heel bijzonder manier om zijn therapeutisch proces vorm te geven:

december 2014